zaterdag 8 september 2012

Even een berichtje van mij

Lieve Blogvriendinnen,

Als eerste wil ik diegene die op het bericht hieronder hebben gereageerd, enorm bedanken voor de steun en de hartverwarmende woorden.
Dit heeft erg veel voor mij betekend.

Het valt me nog steeds zwaar, ja,  het is alweer 4 weken geleden dat we afscheid van Amy hebben moeten nemen, eigenlijk was er géén afscheid en dat doet zoooo zeer.

Ze was onder narcose en we wisten niet beter of we zouden haar weer LEVEND terug zien, helaas kregen we het slechte bericht dat er tumoren in haar lever zaten en dat de overlevingskansen NIHILL waren.
Dus er was GEEN echt afscheid want ze was onder narcose.
Niet dat het niet moeilijk is als je weet dat je je beestje moet laten inslapen maar dit kwam zo als een donderslag bij heldere hemel. Binnen 2 uur  voorgoed uit je leven.
Dit achtervolgt me nog iedere dag, de ene dag gaat het iets beter en de andere dag weer slechter.
Vooral als ik naar haar prachtige foto's aan de muur kijk
Mensen zeggen me dat het verdriet ooit zal verdwijnen, maar ze zeggen niet wanneer, ik heb er in iedergeval nog geen vrede mee, ookal weet ik dat dit echt het beste voor Amy is geweest.

We moeten door en onze LIEFDE voor WITTE HERDERS is zo GROOT!!!! dat we zonder dit geweldige ras NIET kunnen, ik zou het liefst de hele dag een hele roedel om me heen hebben;-)
dus........
eind Oktober wordt onze nieuwe pup geboren en zal rond de Kerst bij ons zijn.
Ik ga weer al mijn tijd en energie erin steken, socialiseren, veschillende hondencursussen en trainingen volgen, te beginnen natuurlijk met de puppycursus;-).

Natuurlijk ga ik ook mijn andere hobby's weer oppakken maar op dit moment is "de zin" nog heel erg ver te zoeken.
Komt ook wel weer.

Lieve groetjes en tot snel weer,
Ellen

5 opmerkingen:

Sezoentje-Sonja zei

Het lieverd,oh wat begrijp ik je verdriet,mijn schoonvader had ook een witte herder,zo een lief beest. Maar afscheid nemen kan soms lang duren,ik wens je heel veel sterkte in dit proces en kijk samen met jou al uit naar de pup:)
Dikke knuffel,Sonja

Riet zei

Ik begrijp je verdriet Ellen,en dan zo snel en onverwachts.
Het zal nog een tijd duren voor dat je dit een plekje kunt geven.

Lieverd heel veel sterkte liefs Riet.

Bente zei

Oh, dear, dear Ellen. I missed your last post, and didn`t know what happened. I`m so sorry that you lost your dog lovely dog.
I understand that you will get a new puppy. Hope the little one will make you happy again, my friend.

Hugs from me

Yvonne zei

Lieve Ellen,
Natuurlijk was dit voor Amy het beste, en natuurlijk weten jullie dat. Maar het verdriet is er, ook na 4 weken hoor, en het is niet zomaar weg. Gelukkig hebben jullie zoveel goede herinneringen aan haar, die je gelukkig stemmen, maar soms ook heel verdrietig.
Fijn dat jullie kunnen uitkijken naar een nieuwe pup, wat leuk dat jullie daar helemaal voor gaan! Ik ben zo benieuwd wanneer hij of zij er is, maar dat lezen we vast.
Lieve knuffel van Yvon

liesje zei

Bedankt voor je lief berichtje Ellen.Ik durf er niet aan denken wat jij nu meemaakt of ik voel je verdriet, het zal toch altijd een gemis blijven al is er een ander hondje, maar ik denk dat het je zal helpen het te verwerken als er weer zo een lieve snuit naar je opkijkt.Maar ondanks de liefde en vriendschap dat krijgt van je nieuwe hondje zal er voor Amy toch een mooi plekje in je hart zijn waar de herineringen aan haar je weer een gelukkig gevoel geven.Een dikke knuffel en veel sterkte nog.
Lieve groetjes Carine